در چاپ جوهر ماوراء بنفش، اغلب با پدیدهای مواجه میشویم: با یک لامپ UV، سرعت چاپ یکسان و ضخامت لایه جوهر مشابه، جوهرهای با رنگ روشن به طور معمول بهبود مییابند - اما جوهرهای تیره به راحتی چسبندگی سطحی، مقاومت سایشی ناکافی و حتی پخت ناکافی در داخل فیلم جوهر ایجاد میکنند. بسیاری این مشکل را به قدرت ناکافی لامپ UV نسبت می دهند. اما در واقع، عمق رنگ به خودی خود بر توانایی اشعه ماوراء بنفش برای نفوذ به لایه جوهر تأثیر می گذارد. به خصوص در سیستمهای سیاه، آبی تیره و قرمز تیره با غلظت بالا، رنگدانه نور را قویتر جذب میکند و رسیدن نور UV را به طور کامل به داخل لایه جوهر دشوار میکند.
جوهر UV برای فعال کردن شروع کننده نور، تولید رادیکال های آزاد و شروع پلیمریزاسیون به نور UV متکی است. بنابراین، اینکه آیا نور UV می تواند وارد فیلم جوهر شود، شرط مهمی برای اثربخشی درمان است. جوهرهای رنگ روشن مقاومت نسبتا کمی در برابر اشعه ماوراء بنفش دارند - نور می تواند به عمق بیشتری نفوذ کند و به شروع درمان در داخل لایه جوهر ادامه دهد. جوهرهای تیره حاوی رنگدانه بیشتری با جذب نور و پراکندگی قوی تر هستند، بنابراین نور UV که واقعاً به داخل لایه جوهر می رسد کاهش می یابد. نتیجه: به نظر می رسد که سطح خشک شده است، اما داخل آن نرم باقی می ماند.
رنگدانه کربن سیاه دارای قابلیت جذب نور قوی است. هنگامی که سطح اضافه کربن سیاه بالا باشد، نور UV وارد شده به لایه جوهر تا حد زیادی جذب می شود و انرژی نور ادامه انتشار به سمت پایین را دشوار می کند. حتی اگر لایه سطحی نور ماوراء بنفش کافی را دریافت کند تا عمل آوری کامل شود، موقعیت هایی که به تدریج در عمق لایه جوهر قرار دارند ممکن است انرژی نور کمتری دریافت کنند. همچنین به همین دلیل است که جوهرهای ماوراء بنفش سیاه معمولاً بیشتر از سیستمهای با رنگ روشن به یک سیستم آغازگر نوری طراحیشده و فرآیند درمان وابسته هستند.
رنگ تنها یک عامل است - ضخامت لایه جوهر به همان اندازه مهم است. اگر جوهر تیره از قبل دارای قابلیت جذب نور قوی است که با یک لایه جوهر چاپ شده ضخیم تر ترکیب شده است، نور UV برای رسیدن به فضای داخلی به فاصله بیشتری نیاز دارد. با افزایش عمق، انرژی نوری که می تواند به پایین برسد به تدریج کاهش می یابد. بنابراین در تولید: فیلم جوهر نازک اساساً عادی است، فیلم جوهر ضخیم شروع به چسبناک شدن می کند. رنگ روشن طبیعی است، رنگ تیره شروع به درمان ناکافی می کند.
پس از کشف اینکه جوهر تیره به اندازه کافی درمان نمی شود، برخی از سایت های تولید به طور مستقیم قدرت لامپ UV را افزایش می دهند یا سرعت چاپ را کاهش می دهند. این رویکرد گاهی اوقات جواب می دهد، اما برای همه موقعیت ها مناسب نیست. اگر سیستم جوهر خود راندمان استفاده از نور UV پایینی داشته باشد، صرفاً افزایش شدت نور ممکن است سرعت پخت سطحی را افزایش دهد اما لزوماً مشکل درمان داخلی فیلم جوهر را به طور کامل حل نمی کند. در همین حال، تابش بیش از حد UV می تواند باعث افزایش دمای بستر و خشک شدن بیش از حد سطح شود.
جوهرهای تیره معمولاً دارای نسبت بیشتری از رنگدانه هستند. اگر پراکندگی رنگدانه کافی نباشد و سیستم حاوی آگلومراهای بزرگتر باشد، انتشار نور UV در لایه جوهر ممکن است ناهموارتر شود. این نه تنها بر رنگ و ظرافت تأثیر می گذارد، بلکه ممکن است بر نحوه توزیع نور UV در لایه جوهر نیز تأثیر بگذارد. بنابراین، جوهرهای ماوراء بنفش تیره نمی توانند تنها بر غلظت رنگ تمرکز کنند - یکنواختی پراکندگی رنگدانه نیز نیاز به توجه دارد.
جوهرهای UV رنگی متفاوت لزوماً با سیستمهای آغازگر نور کاملاً یکسان مطابقت ندارند. برای جوهرهای تیره، نور ماوراء بنفش که واقعاً میتواند وارد لایه داخلی فیلم جوهر شود، قبلاً تحت تأثیر رنگدانه قرار میگیرد، بنابراین آغازگر نوری به کارایی خوب استفاده از نور نیاز دارد و باید با باند طول موج منبع نور واقعی UV مطابقت داشته باشد. اگر انتخاب آغازگر نوری مناسب نباشد، حتی اگر سطح بتواند خشک شود، ممکن است قسمت داخلی هنوز درمان ناکافی را نشان دهد.
افزودنی ها نمی توانند مستقیماً جایگزین آغازگرهای نور شوند، اما می توانند از جنبه هایی مانند پایداری سیستم و پراکندگی رنگدانه کمک کنند. یک سیستم پراکندگی خوب می تواند تجمع رنگدانه را کاهش دهد، رنگدانه را به طور یکنواخت در جوهر توزیع کند و تفاوت های نوری محلی را کاهش دهد. برای جوهرهای تیره، این به بهبود قوام لایه جوهر کمک می کند. بنابراین، هنگام بهینهسازی جوهرهای UV تیره، لازم است پراکندگی رنگدانه و سازگاری کلی فرمول را نیز در نظر بگیرید - نه تنها بر روی آغازگر نور و لامپ UV تمرکز کنید.
هنگامی که در جوهرهای تیره به سختی کافی برخورد می کنید، به ترتیب زیر بررسی کنید: ابتدا ضخامت لایه جوهر را تأیید کنید ← انرژی و طول موج لامپ UV را بررسی کنید ← عملکرد پخت رنگ های مختلف را مقایسه کنید ← غلظت و پراکندگی رنگدانه را بررسی کنید ← سپس سیستم شروع کننده نور را تنظیم کنید. اگر فقط لایه جوهر ضخیم درمان ناکافی را نشان می دهد، بررسی انرژی نور و ضخامت فیلم را در اولویت قرار دهید. اگر در همان ضخامت فیلم، درمان رنگ تیره به طور قابل توجهی سخت تر از رنگ روشن است، روی جذب نور و تأثیر پراکندگی رنگدانه تمرکز کنید.
سخت تر شدن فیلم جوهر UV تیره نسبت به رنگ روشن فقط به این دلیل نیست که "رنگ عمیق تر است" - به این دلیل است که رنگدانه های تیره جذب نور UV و پراکندگی قوی تری دارند و انرژی نوری را که می تواند به داخل فیلم جوهر وارد شود کاهش می دهد. حل مشکلات درمان تیره جوهر UV نمی تواند تنها به افزایش قدرت لامپ UV متکی باشد، بلکه باید به طور جامع از پراکندگی رنگدانه، سیستم شروع کننده نور، ضخامت لایه جوهر، واکنش پذیری رزین و مطابقت منبع نور UV تنظیم شود. مشکل واقعاً دشوار حل در جوهرهای UV تیره این نیست که آیا سطح می تواند خشک شود، بلکه این است که آیا نور UV می تواند به داخل لایه جوهر برسد یا خیر.