صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / پوشش پخت در آب هم به حلالیت خوب در آب و هم به لایه سخت نیاز دارد - چگونه تعادل ایجاد کنیم؟
اخبار صنعت
پوشش های پخت آبدار · آمینو رزین · AA-9177
در طراحی فرمولاسیون پوشش پخت با آب، رزین نه تنها باید سازگاری خوبی با فاز آب داشته باشد، بلکه باید سختی فیلم، چسبندگی و مقاومت در برابر آب را پس از پخت حفظ کند. به طور خاص در زیرلایه های فلزی و شیشه ای، یک رزین معمولی می تواند تعادل رقیق شدن آب را با عملکرد پخت در دمای پایین دشوار کند. بنابراین، حلالیت آب و فعالیت واکنش آمینو رزین به عوامل مهمی در انتخاب فرمولاسیون تبدیل می شود.
مشکلات رایج
1
مشکلات پایداری پس از افزودن آب
برخی از رزین ها را می توان با آب رقیق کرد، اما با افزایش نسبت اضافه آب، سیستم ممکن است کدورت، بارندگی یا کاهش پایداری ذخیره سازی را ایجاد کند.
2
بهبود سختی فیلم دشوار است
پس از کاهش درجه واکنش رزین برای برآوردن نیازهای سیستم آب، ساختار متقابل تشکیل شده در طول پخت ممکن است ناکافی باشد و در نهایت به عنوان سختی فیلم ناکافی ظاهر شود.
3
بهبود چسبندگی و مقاومت در برابر آب به طور همزمان دشوار است
آب باقیمانده و ساختارهای آبدوست در فیلمهای موجود در آب ممکن است بر عملکرد پوشش نهایی تأثیر بگذارد. اگر چگالی اتصال عرضی کافی نباشد، چسبندگی ممکن است پس از غوطه وری در آب کاهش یابد.
4
دمای پخت محدود است
برخی از سیستم ها برای واکنش کامل به دمای نسبتاً بالایی نیاز دارند. برای بسترها یا فرآیندهای تولید حساس به دمای پخت، این امر دشواری کاربرد عملی را افزایش می دهد.
چرا "می تواند در آب حل شود" برای پوشش های پخت آب کافی نیست؟
یک رزین پوششی پخت با آب ابتدا باید سازگاری با فاز آب را حل کند - اما در تولید با واکنش درمان و الزامات عملکرد فیلم نیز مواجه است. اگر رزین را فقط می توان با آب رقیق کرد اما نتواند در طی پخت بعدی یک ساختار شبکه ای به اندازه کافی پایدار ایجاد کند، فیلم پخت ممکن است سختی ناکافی و مقاومت در برابر آب را کاهش دهد. از طرف دیگر، اگر فعالیت واکنش رزین بیش از حد بالا باشد، ممکن است زمان ذخیره سازی را کوتاه کند و مشکلات جدیدی در تولید و ذخیره سازی ایجاد کند. بنابراین، رزین باید چندین جنبه را متعادل کند: ورود پایدار به فاز آب، واکنش در شرایط پخت مناسب، و درجه خاصی از پایداری ذخیره سازی سیستم.
AA-9177: آمینو رزین کاملاً محلول در آب
AA-9177 یک آمینو رزین کاملاً محلول در آب با سازگاری خوب با فاز آب است که امکان رقیق شدن کامل آب را فراهم می کند و برای سیستم های پخت در آب با نیازهای حلالیت در آب بالا مناسب است.
در طول پخت، رزین فعالیت واکنشی در دمای پایین خوبی دارد - میتواند به تدریج در بالای 100 درجه سانتیگراد شروع به واکنش کند، که منجر به تشکیل ساختارهای متقابل در سیستمهای پخت آب در شرایط پخت نسبتاً ملایم میشود. پس از تشکیل فیلم، به بهبود سختی فیلم، چسبندگی و عملکرد مقاومت در برابر آب کمک می کند و پوشش را قادر می سازد تا دوام خاصی را در کنار الزامات ظاهری اولیه به دست آورد.
AA-9177 همچنین دارای پایداری ذخیره سازی خوبی است و برای کاربردهای پخت آب بر روی سطوح فلزی و شیشه ای مناسب است. از نظر بو، تجربه کاربرد ملایم تری در مقایسه با برخی از سیستم های سنتی دارد و آن را برای فرمولاسیون هایی با نیازهای بالاتر برای محیط تولید مناسب می کند.
خلاصه
انتخاب رزین پوشش پخت با آب صرفاً به این نیست که آیا می تواند در آب حل شود یا خیر. رزینی که واقعاً برای پخت در آب مناسب است، باید به طور همزمان پایداری فاز آب، فعالیت واکنش پخت و سختی، چسبندگی و مقاومت فیلم نهایی را در نظر بگیرد. برای زیرلایه های فلزی و شیشه ای، اگر هدف حفظ عملکرد خوب فیلم و در عین حال کاهش دشواری استفاده از سیستم آب است، یک قضاوت جامع از هر دو ویژگی حلالیت در آب رزین و قابلیت واکنش اتصال عرضی رویکرد مناسبی است.
سوالات متداول
چرا فعالیت رزین آمینو موجود در آب در دمای پایین برای راندمان تولید اهمیت دارد؟
فعالیت واکنش در دمای پایین حداقل دمای پخت را تعیین می کند که در آن تراکم اتصال عرضی کافی در یک زمان معقول به دست می آید. برای خطوط تولید با دمای فر ثابت، یا برای بسترهایی با حداکثر دمای کمتر از 130 درجه سانتیگراد، رزینی که به طور موثر بالای 100 درجه سانتیگراد فعال می شود، اتصال عرضی کافی را در پنجره پخت موجود امکان پذیر می کند - که نیاز به دمای بسیار بالا یا زمان پخت بسیار طولانی برای دستیابی به خواص فیلم هدف را کاهش می دهد.
آیا می توان AA-9177 را با سایر رزین های موجود در آب در همان فرمول ترکیب کرد؟
بله - AA-9177 برای استفاده در ترکیب با رزین های آب حاوی هیدروکسیل در سیستم پخت طراحی شده است. رزین حاوی هیدروکسیل، مکانهای واکنشی را برای اتصال عرضی با رزین آمینه در طول پخت فراهم میکند. نسبت دو مؤلفه بر چگالی اتصال متقابل نهایی و خواص فیلم تأثیر می گذارد و باید برای سیستم خاص از طریق ارزیابی آزمایشی بهینه شود.
