صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / پوشش UV تراز و چسبندگی ضعیف نوار - چگونه می توان عملکرد سطح را بهبود بخشید؟
اخبار صنعت
پوشش های UV · وارنیش UV · سیستم های قابل درمان عکس · DH-4270
در لاک ماوراء بنفش، پوششهای UV و سایر سیستمهای قابل درمان عکس، فیلم میتواند پس از تابش اشعه ماوراء بنفش پخت کامل شود و مزایای سرعت پخت سریع و راندمان تولید بالا را ارائه دهد. اما پخت سریعتر همچنین به این معنی است که وضعیت سطح فیلم باید در یک بازه زمانی کوتاهتر تثبیت شود. اگر پوشش در طول اجرا و عمل آوری به اندازه کافی خیس و جریان نداشته باشد، مشکلات بافت سطح و روانکاری سطح ناکافی می تواند ایجاد شود. علاوه بر این، برای محصولاتی که نیاز به تست نوار، لمینیت یا پردازش بعدی دارند، قابلیت ضد چسبندگی سطح فیلم به همان اندازه مهم است.
روانکاری سطح فیلم UV کافی نیست
پس از پخت، سطح فیلم مقاومت نسبتاً بالایی در برابر اصطکاک دارد - احساس دست و لمس سطح ایده آل نیستند و ممکن است پردازش بعدی تحت تأثیر قرار گیرد.
تست نوار چسبندگی را نشان می دهد
برخی از پوشش های UV پس از تماس با نوار چسبندگی قوی ایجاد می کنند - به ویژه در کاربردهایی که عملکرد آزادسازی سطح مورد نیاز است.
تعادل اثر جریان و سطح دشوار است
اگر سیستم جریان پذیری کافی نداشته باشد و سرعت پخت سریع باشد، ممکن است برخی از عیوب سطحی قبل از خشک شدن کامل فیلم به طور کامل اصلاح نشوند.
اثر افزودنی در طول زمان تغییر می کند
برخی از افزودنیهای سطحی غیر واکنشی عمدتاً به مهاجرت به سطح فیلم برای عمل متکی هستند - چون محیط استفاده و زمان تغییر میکند، عملکرد سطح ممکن است نوساناتی را نشان دهد.
چرا سیستمهای UV باید مشکل «تثبیت» افزودنیهای سطحی را در نظر بگیرند
افزودنی های سطح معمولی معمولاً با کاهش کشش سطحی و بهبود وضعیت سطحی عمل می کنند. برای سیستمهای قابل درمان با اشعه ماوراء بنفش، اگر ماده افزودنی فقط روی سطح فیلم بدون مشارکت در تشکیل شبکه پخت قرار گیرد، پایداری طولانیمدت آن ممکن است تحت تأثیر ترکیب سیستم و محیط استفاده قرار گیرد. بنابراین، برای لاک های UV با الزامات بالاتر برای دوام عملکرد سطح، می توان افزودنی های سطحی با گروه های واکنشی را در نظر گرفت. این افزودنیها میتوانند در تشکیل شبکه رزین در حین پخت شرکت کنند، بنابراین آنها به سادگی روی سطح فیلم وجود ندارند، بلکه یک رابطه پیوند پایدارتر با سیستم پخت ایجاد میکنند.
DH-4270: افزودنی سطح واکنش پذیر برای سیستم های UV
DH-4270 یک افزودنی سطحی برای لاک معکوس UV و سیستمهای قابل پخت با عکس است، با گروههای عامل اکریلیک واکنشپذیر که میتوانند در تشکیل ساختار شبکه پلیمری در طول پخت UV شرکت کنند و باعث میشود که افزودنی پایدارتر در فیلم پختشده وجود داشته باشد. در کاربرد، DH-4270 می تواند به بهبود وضعیت پخش پوشش کمک کند، سطح فیلم را یکنواخت تر کند، در حالی که عملکرد لغزش و رفتار رها شدن نوار فیلم پخت را بهبود می بخشد. در مقایسه با افزودنی هایی که صرفاً به مهاجرت سطحی متکی هستند، ساختار واکنش پذیر آن برای سیستم های قابل درمان عکس با الزامات دوام معین برای عملکرد سطح مناسب تر است.
این محصول عمدتاً برای پوشش های UV حلال، سیستم های قابل درمان با نور UV و برخی از سیستم های رزین اکریلیک مناسب است. دوز مرجع: 0.05٪ - 1.0٪ از کل فرمولاسیون.
مشکلات سطح لاک اشعه ماوراء بنفش صرفاً مربوط به خوب بودن تسطیح نیست - عملکرد لغزش، انتشار نوار و پایداری ماده افزودنی در فیلم پخته شده همه ارزش توجه دارند. برای سیستمهای UV که نیاز به حفظ عملکرد سطح در درازمدت دارند، انتخاب یک افزودنی سطح واکنشپذیر به آن اجازه میدهد تا در شکلگیری شبکه پختهشده شرکت کند، همسطح سازی و اثر لغزش را بهبود بخشد و در عین حال تغییرات عملکرد ناشی از مهاجرت افزودنی را کاهش دهد.
سوالات متداول
چرا یک افزودنی سطح واکنش پذیر در سیستم های UV دوام بیشتری نسبت به غیر واکنشی دارد؟
افزودنی های غیر واکنشی به غلظت سطح متکی هستند - آنها در طول پخت به سمت سطح فیلم مهاجرت می کنند و از طریق حضور خود در آنجا اصلاح سطح را ایجاد می کنند. با این حال، غلظت آنها در سطح می تواند در طول زمان با مهاجرت بیشتر، استخراج با حلال یا تماس مکانیکی تغییر کند. افزودنیهای واکنشی با گروههای عاملی اکریلیک در طول درمان با اشعه ماوراء بنفش به شبکه پلیمریزه میشوند و آنها را در موقعیتهایی که در نقطه پخت متمرکز شدهاند لنگر میاندازند - این موقعیت قفل شده به جای اینکه در معرض توزیع مجدد مداوم باشد، در طول عمر مفید حفظ میشود.
آیا DH-4270 بر سرعت درمان یا کارایی شروع کننده نور در سیستم های UV تأثیر می گذارد؟
در محدوده دوز توصیه شده (0.05٪ - 1.0٪)، گروه های اکریلیک فعال در DH-4270 در پلیمریزاسیون رادیکال آغاز شده با UV در کنار الیگومرها و مونومرهای پایه شرکت می کنند. در سطوح افزودنی کم، تأثیر بر سرعت کلی درمان حداقل است. در دوزهای بالاتر، اثر بر روی مشخصات درمان باید در کنار عملکرد سطح هدف ارزیابی شود تا سطح افزودن مناسب برای سیستم UV خاص تایید شود.
