صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / تراز کردن پوشش UV همیشه کافی نیست؟ مشکل ممکن است در انتخاب افزودنی باشد
اخبار صنعت
پوشش های UV · جوهر UV · سیستم های قابل درمان عکس · DH-4210
در پوششهای UV، جوهرهای UV و سایر سیستمهای قابل درمان عکس، انتقال از حالت مایع به جامد بسیار سریع است. پوششهای سنتی هنوز زمان نسبتاً کافی برای اصلاح عیوب سطحی از طریق تبخیر حلال و جریان فیلم دارند. اما هنگامی که عمل آوری UV شروع می شود، سیستم رزین به سرعت واکنش نشان می دهد و پنجره جریان فیلم کوتاه می شود. این به راحتی مشکل ایجاد می کند: فرمول هیچ ناهنجاری آشکاری ندارد، اما لایه نهایی به اندازه کافی صاف نیست، به اندازه کافی صاف نیست، و حتی باعث ایجاد حفره و نقص سطح پوست پرتقال می شود. بنابراین، در سیستمهای UV، یک عامل تسطیح نه تنها نیاز به کاهش کشش سطحی و بهبود رطوبت و جریان دارد، بلکه باید سازگاری با رزین، دوام پس از پخت و پس از آن عملکرد پوشش مجدد را نیز در نظر بگیرد.
پوشش UV به سرعت درمان می شود - سطح فیلم نمی تواند قبل از درمان باشد
پخت سیستم UV مزیت آن است، اما همچنین به این معنی است که زمان خود اصلاحی فیلم کوتاه شده است. اگر سرعت تسطیح نتواند با سرعت پخت همگام شود، موج سطحی باقی می ماند.
خیس شدن ناکافی زیرلایه - دهانه به راحتی رخ می دهد
هنگامی که رابطه کشش سطحی بین پوشش و بستر نامناسب است، مایع پوشش نمی تواند به طور یکنواخت پخش شود و ممکن است به شکل دهانه، لایه نمایشی یا غیر یکنواخت ایجاد کند.
روانکاری سطح فیلم ناکافی است
برخی از پوششهای UV نه تنها به ظاهر صاف، بلکه به احساس لغزش و قابلیت ضد اصطکاک نیز نیاز دارند. اگر فقط تسطیح بدون متعادل کردن عملکرد سطح دنبال شود، اثر نهایی ممکن است هنوز رضایت بخش نباشد.
عامل تسطیح بیش از حد روی پوشش مجدد بعدی تأثیر می گذارد
برخی از افزودنیهای سیلیکونی سنتی به آسانی لایههای مهاجرت سطحی آشکاری را روی فیلم تشکیل میدهند - اگرچه اثر تسطیح کوتاهمدت خوب است، اما استفاده بیش از حد ممکن است بر پیوند بین لایهای در پوشش بعدی تأثیر بگذارد.
چرا عوامل تسطیح سیستم UV باید بیشتر از سرعت را در نظر بگیرند
یک عامل تسطیح باید ابتدا سازگاری خوبی با سیستم رزین داشته باشد، سپس به طور مناسب کشش سطحی و خیس شدن بستر را در طول اجرا بهبود بخشد و به پخش یکنواخت مایع پوشش کمک کند. اگر ماده افزودنی فقط از نظر فیزیکی در فیلم بدون شرکت در تشکیل شبکه خشک شده باقی بماند، نحوه عملکرد آن ممکن است در طول پخت، ذخیره سازی یا پوشش مجدد بعدی تغییر کند. افزودنیهای سیلوکسان با عملکرد اکریلیک واکنشپذیر میتوانند از گروههای عملکردی واکنشپذیر خود برای مشارکت در تشکیل شبکه در طول پخت با اشعه ماوراء بنفش استفاده کنند، که باعث میشود این افزودنی پایدارتر در فیلم پخت شده و عملکرد سطح را با دوام متعادلتر کند.
DH-4210: عامل تراز کننده پلی سیلوکسان آکریلات متقاطع
DH-4210 یک عامل تراز کننده پلی سیلوکسان آکریلات است که عمدتاً UV و سایر سیستم های قابل درمان عکس را هدف قرار می دهد. در مقایسه با افزودنیهای سطحی سنتی که صرفاً به مهاجرت فیزیکی متکی هستند، ساختار مولکولی آن دارای گروههای واکنشی است که میتوانند در پیوندهای عرضی شرکت کنند - به جای اینکه کاملاً به حالت آزاد برای عملکرد سطح وابسته باشند، سازگاری بهتری را برای سیستم پخت در طول پخت فراهم میکنند.
در کاربرد عملی، DH-4210 به طور همزمان بهبود مییابد: کمک به پخش بهتر مایع پوشش - بهبود اثر تراز کردن فیلم. بهبود قابلیت مرطوب کردن بستر - کاهش عیوب سطحی ناشی از خیس شدن ناکافی؛ بهبود لغزش فیلم و کمک به مقاومت در برابر خراش. سازگاری خوب آن همچنین به کاهش مشکلات کدورت ناشی از عدم تطابق مواد افزودنی و رزین کمک می کند، در حالی که الزامات پوشش مجدد و چاپ روی آن را برآورده می کند. سیستم های قابل اجرا: پوشش های چوب UV، جوهرهای چاپ و لاک چاپ سطحی، پوشش های قوطی و پوشش های پلاستیکی. دوز مرجع: پوشش های چوبی 0.05٪ - 4٪. جوهر چاپ و لاک چاپ سطحی 0.1٪ - 1٪. پوشش قوطی 0.05٪ - 0.3٪. پوشش های پلاستیکی 0.05٪ - 0.6٪.
مشکل تسطیح در پوششهای UV و جوهرهای UV اساساً با زمان جریان فیلم کوتاه، کشش سطحی و حالت خیس شدن بستر مرتبط است. بنابراین، هنگام انتخاب یک عامل تسطیح، نه تنها باید "لایه پس از اعمال صاف است" در نظر گرفته شود، بلکه باید سازگاری بین افزودنی و رزین، و تاثیر روی لغزش، پوشش مجدد و عملکرد سطح پس از پخت نیز در نظر گرفته شود. عوامل تسطیح سیلوکسان اکریلات واکنشی می توانند سازگاری با سیستم های درمان UV را از سطح ساختار مولکولی بهبود بخشند، تراز کردن، خیس شدن و لغزش را بهبود بخشند و در عین حال انتخاب فرمول پایدارتری برای پوشش ها و جوهرهای UV ارائه دهند.
سوالات متداول
چرا محدوده دوز آنقدر وسیع است (0.05٪-4٪) - چه چیزی تعیین می کند که دوز بهینه در کجا در این محدوده قرار می گیرد؟
دامنه وسیع نشان دهنده تنوع زیاد در الزامات عملکرد سطح و انواع فرمول در کاربردهای پوشش UV است. پوششهای چوبی که هم به براقیت بالا و هم احساس لغزش مشخص نیاز دارند ممکن است به قسمت بالایی محدوده نیاز داشته باشند. روکشهای کنسرو و روکشهای پلاستیکی با نیاز به پوشش مجدد و چسبندگی سختتر، یا در جاهایی که بستر صاف است و چالش تسطیح کمتر است، معمولاً از انتهای پایینتر استفاده میکنند. در محدوده توصیه شده، دوز بهینه باید با ارزیابی عملکرد تسطیح، مقاومت در برابر دهانه، لغزش و پوشش مجدد با هم در سطوح دوز تنظیمشده افزایشی ایجاد شود - نه با پیشفرض به حداکثر.
آیا DH-4210 برای هر دو سیستم UV با رادیکال آزاد و درمان UV کاتیونی مناسب است؟
DH-4210 حاوی گروه های عاملی اکریلیک واکنش پذیر است که با مونومرهای آکریلات و الیگومرهای موجود در سیستم های UV رادیکال آزاد قابل پلیمریزاسیون هستند. برای سیستمهای UV کاتیونی (بر پایه اپوکسید یا وینیل اتر)، گروه اکریلیک تحت شروع کاتیونی واکنشپذیر نیست، بنابراین این افزودنی بهجای مشارکت در شبکه پخت، بهعنوان یک اصلاحکننده سطح غیرواکنشی عمل میکند. سازگاری و عملکرد در یک سیستم کاتیونی خاص باید قبل از استفاده در تولید توسط آزمایشی ارزیابی شود.
