در کاربردهای پوشش صنعتی، چسبندگی همیشه یک شاخص مهم برای ارزیابی عملکرد فیلم پوشش بوده است. اما بسیاری از فرمولها با شرایطی مواجه میشوند: زمانی که کاربرد بهتازگی کامل شده است، آزمایش برش متقاطع یا آزمایش شبکه نتایج طبیعی را نشان میدهد – اما پس از یک دوره غوطهور شدن در آب، آزمایش اسپری نمک، پاککردن یا حتی چرخش در گرمای سرد، فیلم شروع به نشان دادن بلند شدن لبه و لایهبرداری بین لایهها میکند.
این نشان می دهد که پیوند بین پوشش و بستر یک سؤال ساده "آیا چسبنده است" نیست. وضعیت سطح بستر، برهمکنش بین رزین و بستر، و ساختار داخلی تشکیل شده پس از پخت فیلم پوشش، همگی بر پایداری چسبندگی نهایی تأثیر میگذارند.
مشکلات رایج
هنگامی که لایه به تازگی تشکیل شده است، می تواند محکم بچسبد - اما پس از تماس آب با سطح مشترک در مدت طولانی، پیوند سطحی تحت تاثیر قرار می گیرد و ممکن است به تدریج لایه لایه ظاهر شود.
انرژی سطح زیرلایه و خواص شیمیایی آلومینیوم، فلزات آبکاری شده و مواد مشابه با بسترهای معمولی متفاوت است. اگر قابلیت اتصال پوشش برای سطح ناکافی باشد، کاهش چسبندگی به راحتی رخ می دهد.
در سیستم های کاربردی چند لایه، اگر پیوند بین لایه های پوشش بالایی و پایینی کافی نباشد، لایه لایه شدن ترجیحاً در موقعیت های بین لایه ای پس از قرار گرفتن در معرض آب، اسپری نمک یا استرس مکانیکی رخ می دهد.
صرفاً افزایش سختی فیلم لزوماً چسبندگی واقعی بهتری را به همراه ندارد. هنگامی که فیلم بیش از حد سخت باشد و قابلیت امتداد خاصی نداشته باشد، ترک خوردن و پوسته شدن راحتتر پس از ضربه یا تغییر شکل ایجاد میشود.
چرا مشکلات چسبندگی همیشه فقط "تصفیه ضعیف بستر" نیستند
واکنش بسیاری از افراد هنگام حل مشکلات چسبندگی تقویت تمیز کردن بستر، سنباده زدن یا عملیات سطحی است. این مراحل البته مهم هستند - اما اگر عملیات سطح قبلاً الزامات را برآورده کرده باشد و فیلم هنوز به راحتی کنده می شود، پیوند سطحی بین پوشش و بستر نیاز به مشاهده بیشتری دارد.
پس از خشک شدن پوشش، به سادگی «در بالای» سطح بستر نمینشیند، بلکه باید یک پیوند سطحی نسبتاً پایدار ایجاد کند. اگر تعامل بین سیستم رزین و زیرلایه نسبتا ضعیف باشد، حتی اگر سطح فیلم کامل به نظر برسد، رابط ممکن است همچنان اولین موقعیتی باشد که در معرض آب، اسپری نمک یا عمل مکانیکی قرار میگیرد.
در عین حال، درجه اتصال متقابل، کشش و مقاومت در برابر ضربه خود فیلم نیز بر حفظ طولانی مدت این پیوند سطحی تأثیر می گذارد. بنابراین، بهبود چسبندگی نمی تواند تنها بر روی درمان بستر قبل از اعمال تمرکز کند - همچنین لازم است راه هایی برای تقویت عملکرد سطحی از داخل فرمول پوشش یافت شود.
DH-7326N: تقویت کننده چسبندگی سیلوکسان اصلاح شده با پلی اتر
DH-7326N یک پروموتر چسبندگی سیلوکسان اصلاح شده با پلی اتر است. ویژگی آن این است که می تواند در عمل سطحی شرکت کند، به تقویت پیوند بین پوشش و سطح تماس کمک می کند، در حالی که اثر بهبود خاصی بر ساختار فیلم دارد. از آنجایی که این محصول پایداری خوبی دارد، هنگام استفاده در فرمولاسیون به راحتی تحت هیدرولیز قرار نمی گیرد و تاثیر نسبتا کمی بر پایداری ذخیره سازی سیستم دارد.
هنگامی که روی یک سیستم پوشش اعمال می شود، می توان از آن برای بهبود چسبندگی بستر و پیوند بین لایه ای بین لایه های پوششی متعدد استفاده کرد و به بهبود عملکرد کششی و الاستیسیته فیلم کمک کرد. از نظر دوام، DH-7326N را می توان برای بهبود بیشتر مقاومت فیلم در برابر غوطه وری در آب در دمای محیط، اسپری نمک، جوشاندن آب و پاک کردن، در حالی که خواص مکانیکی خاصی را نیز در نظر گرفت، استفاده کرد.
این محصول برای پوشش های آمینو پخت و سیستم های پوشش PU 2K مناسب است. دوز مرجع: 0.5٪ - 1.5٪ از فرمولاسیون کل. کاربرد واقعی را می توان بر اساس نوع رزین، خواص زیرلایه و عملکرد هدف تنظیم کرد.
| چسبندگی بستر | در عمل سطحی شرکت می کند و پیوند بین پوشش و سطح زیرلایه را تقویت می کند |
| پیوند بین لایه ای | پیوند بین لایه های پوشش را در سیستم های کاربردی چند لایه بهبود می بخشد |
| کشش و الاستیسیته فیلم | به بهبود عملکرد کششی و کشش کمک می کند - پوشش تحت نیروی خارجی پایدارتر است |
| ماندگاری | مقاومت در برابر غوطه ور شدن آب در دمای محیط، اسپری نمک، جوشاندن آب و پاک کردن را بهبود می بخشد. |
| پایداری ذخیره سازی | مقاومت خوب در برابر هیدرولیز - به راحتی بر پایداری ذخیره سازی سیستم تأثیر نمی گذارد |
| سازگاری سیستم | مناسب برای پوشش های آمینو پخت و سیستم های پوشش صنعتی PU 2K |
چسبندگی پوشش نتیجه ای نیست که توسط یک شاخص مشخص شود. علاوه بر تمیز کردن بستر و عملیات سطح، پیوند سطحی بین رزین و بستر، ساختار اتصال عرضی داخل فیلم و چقرمگی خود لایه پوشش همگی بر عملکرد چسبندگی طولانی مدت تأثیر میگذارند. هنگامی که وضعیت "آزمایش اولیه انجام می شود، اما لایه برداری پس از غوطه وری در آب یا اسپری نمک" رخ می دهد، به جای افزایش سختی رزین یا درمان مکرر بستر، بهتر است فرمول را از دو جهت تنظیم کنید - پیوند سطحی و ساختار کلی فیلم.