صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / خمیر کربن سیاه رسانا ویسکوزیته بالایی دارد - مشکل ممکن است در مرحله پراکندگی باشد
اخبار صنعت
گرافن، نانولولههای کربنی و کربن سیاه رسانا به طور فزایندهای در پوششهای رسانا، جوهرهای کاربردی و خمیرهای موجود در آب استفاده میشوند. اما این پودرها پس از ورود به سیستم های مایع به راحتی آگلومرا تشکیل می دهند. اگر فرآیند خیس کردن کافی نباشد، پراکندگی بعدی به راحتی تحت تأثیر قرار میگیرد و باعث تغییرات بیشتر در ویسکوزیته خمیر، حالت جریان غیر ایدهآل و درشت شدن مجدد پس از ذخیرهسازی میشود - به ویژه هنگامی که سطح افزودن نانومواد کربنی افزایش مییابد، زیرا تعامل بین ذرات بیشتر تقویت میشود.
خیس شدن کامل پودر توسط مایع سخت است
گرافن and carbon nanotubes have large specific surface areas and readily agglomerate in waterborne systems. If the powder surface is not fully wetted, the effect of mechanical dispersion is also easily limited.
ویسکوزیته خمیر با محتوای جامد بالاتر افزایش می یابد
با افزایش افزودن نانومواد کربنی، تماس و برهمکنش بین ذرات نیز افزایش مییابد - خمیر به آسانی غلیظ میشود، که مشکلی است که اغلب هنگام افزایش محتوای جامد در خمیرهای رسانا با آن مواجه میشویم.
عدم تطابق بین خمیر تازه و ذخیره شده
برخی از خمیرها بلافاصله پس از پراکندگی حالت خوبی از خود نشان می دهند، اما پس از مدتی ایستادن، تغییر ویسکوزیته، درشت شدن مجدد یا ته نشین شدن ایجاد می شود - که نشان می دهد اگرچه پودر به طور موقت شکسته شده است، اما حالت پایدار بعدی نیاز به تنظیم بیشتری دارد.
وضعیت رئولوژیکی بر کاربرد تأثیر می گذارد
خمیرهای رسانا باید وضعیت جریان خود را بر اساس پوشش، پاشش یا الزامات فرآیند چاپ تنظیم کنند. ویسکوزیته بیش از حد بالا دشواری کاربرد را افزایش می دهد. جریان بیش از حد ممکن است بر پخش خمیر روی بستر تأثیر بگذارد.
چرا افزایش نیروی برشی همیشه مشکل را حل نمی کند؟
برای پودرهایی که به سختی پراکنده می شوند مانند گرافن و نانولوله های کربنی، برخی از فرمول ها RPM را افزایش می دهند یا زمان پراکندگی را برای تقویت عملکرد مکانیکی افزایش می دهند. این رویکرد می تواند به تجزیه آگلومره ها کمک کند، اما پس از جدا شدن پودر، حفظ یک حالت پراکنده نسبتاً پایدار همچنان مورد نیاز است. اگر ذرات پس از تماس مجدد به آسانی دوباره تجمع پیدا کنند، صرفاً افزایش زمان پراکندگی مکانیکی نمی تواند اساساً وضعیت سیستم را تغییر دهد. بنابراین، پراکندگی مکانیکی، مرطوب شدن پودر و تثبیت پراکندگی باید با هم در نظر گرفته شوند.
DH-6552W: پخش کننده برای سیستم های نانومواد کربن کربنی
DH-6552W یک سیستم پخش کننده آب است که می تواند برای گرافن، نانولوله های کربنی، کربن سیاه رسانا و پودرهای کربن سیاه با سطح بالا استفاده شود. برای خمیرهای نانومواد کربنی موجود در آب، ابتدا پودر باید به خوبی خیس شود تا بتواند از طریق عمل مکانیکی بیشتر پراکنده شود. DH-6552W می تواند در این فرآیند شرکت کند و پراکندگی پودر در محیط های آب را آسان تر می کند.
از نظر حالت خمیری، این محصول همچنین میتواند به سیستم کمک کند تا یک خصوصیت تیکسوتروپیک خاص را تشکیل دهد - که مرجع مفیدی برای فرمولبندیهایی است که نیاز به تعادل پایداری استاتیک با جریان پذیری کاربرد دارند. علاوه بر این، DH-6552W سازگاری خوبی با رزین اکریلیک، رزین اپوکسی و رزین آلکیدی دارد. در کاربرد واقعی: ابتدا اجازه دهید تا ماده پخش کننده کاملاً با فاز آب مخلوط شود، سپس به تدریج پودر نانومواد کربنی را اضافه کنید. تغییرات ویسکوزیته را در حین پراکندگی مشاهده کنید و بر این اساس سرعت اضافه را تنظیم کنید. همچنین ویسکوزیته، ظرافت، ته نشین شدن، و درشت شدن مجدد را پس از ایستادن - نه تنها خمیر تازه آماده شده - نیز مشاهده کنید.
مشکل در پراکندگی گرافن، نانولولههای کربنی و کربن سیاه رسانا به ویژگیهای پودر و تمایل قوی به تجمع آنها مربوط میشود. بنابراین، تنظیم فرمول برای خمیر رسانا نمی تواند تنها به افزایش نیروی برشی متکی باشد - باید به طور همزمان مرطوب شدن پودر، حالت پراکندگی و رئولوژی خمیر را در نظر گرفت. DH-6552W را می توان در سیستم های خمیر نانو مواد کربنی موجود در آب مورد استفاده قرار داد و حالت مرطوب شدن و پراکندگی پودر را بهبود بخشید و در عین حال عملکرد تیکسوتروپی و ذخیره سازی را متعادل کرد.
سوالات متداول
آیا بهبود پراکندگی گرافن بر هدایت الکتریکی آن در فیلم پخت تأثیر می گذارد؟
بله - و رابطه ظریف است. پراکندگی ورقه های گرافن انفرادی بهتر، سطح رسانای موجود را افزایش می دهد و آستانه نفوذ (حداقل بار مورد نیاز برای دستیابی به رسانایی الکتریکی) را کاهش می دهد. با این حال، رسانایی الکتریکی گرافن به تماس بین پوستهای بستگی دارد که یک شبکه رسانای پیوسته را تشکیل میدهد - اگر پوشش پراکنده مانع از تماس مستقیم پوسته به پوسته شود، علیرغم پراکندگی خوب، رسانایی ممکن است کمتر از حد انتظار باشد. سطح پراکندگی بهینه برای عملکرد الکتریکی معمولاً سطحی است که توزیع یکنواخت را بدون جداسازی بیش از حد ایجاد می کند و پایداری پراکندگی را با تماس بین ذرات مورد نیاز برای رسانایی متعادل می کند.
تفاوت در نیازهای پراکندگی بین نانولوله های کربنی و گرافن در سیستم های موجود در آب چیست؟
نانولولههای کربنی چالش پراکندگی متفاوتی نسبت به گرافن ارائه میکنند: مورفولوژی فیبری با نسبت ابعادی بالا، درهمتنیدگی قوی بین لولهها ایجاد میکند و جداسازی کامل آنها را بسیار دشوار میکند – و پردازش بیش از حد با برش بالا میتواند لولهها را کوتاه کند و مزیت هدایت الکتریکی آنها را کاهش دهد. ورقه های گرافن بیشتر مستعد انباشته شدن هستند (جمع شدن مجدد در جهت چهره به چهره)، که برای جلوگیری از آن نیاز به تثبیت فضایی دارد. دیسپرس کننده ها برای نانولوله های کربنی معمولاً به جذب قوی روی دیواره لوله برای جلوگیری از بسته شدن مجدد نیاز دارند. آنهایی که برای گرافن هستند نیاز به تثبیت فضایی موثر بین سطوح پوسته پوسته دارند. DH-6552W برای هر دو نوع مشخص می شود - دوز و فرآیند بهینه برای هر کدام باید با ارزیابی تعیین شود.
