در سیستمهای پوشش، جوهر و خمیر رنگی، وضعیتی اغلب اتفاق میافتد: همان دیسپرسکننده در رزین A عالی عمل میکند، اما پس از تغییر به رزین B، ویسکوزیته، ظرافت، پایداری ذخیرهسازی و حتی توسعه رنگ همگی بهطور محسوسی تغییر میکنند. پخش کننده تغییر نکرده است - پس چرا وقتی فقط رزین تغییر می کند نتیجه کاملاً تغییر می کند؟ در واقع، پراکنده کننده ها به صورت مجزا عمل نمی کنند. آنها ارتباط نزدیکی با رزین، رنگدانه و قطبیت و سازگاری کل سیستم دارند.
رزین های مختلف از نظر قطبیت، ساختار مولکولی، پارامتر حلالیت، نوع گروه عاملی و وزن مولکولی متفاوت هستند. بنابراین، پراکندگی یکسانی که وارد سیستم های رزینی مختلف می شود ممکن است کاملاً متفاوت عمل کند.
اگر رزین جذب رقابتی قوی روی سطح رنگدانه داشته باشد، یا محیط سطحی را در سیستم تغییر دهد، ممکن است بر وضعیت جذب ماده پراکنده تأثیر بگذارد. ذرات رنگدانه اولیه پایدار ممکن است پس از تعویض رزین، تجمع مجدد، افزایش ویسکوزیته، درشت شدن مجدد و ته نشین شدن مجدد را ایجاد کنند.
پس از تغییر رزین، حالت خیس شدن، جذب رنگدانه، نیروهای بین ذرهای و ویسکوزیته نهایی در سیستم همگی تغییر میکنند. افزودن همان مقدار قبلی نتیجه یکسانی را تضمین نمی کند - دوز بهینه برای سیستم جدید نیاز به ارزیابی مجدد دارد.
اگر سازگاری بین پراکنده کننده و رزین جدید کافی نباشد، ممکن است هنگام تولید تازه مشکل آشکاری ظاهر نشود. اما پس از یک دوره ذخیره سازی، سیستم ممکن است به تدریج تغییر ویسکوزیته، درشت شدن مجدد، لخته سازی، ته نشینی یا جداسازی را ایجاد کند.
کربن سیاه، دی اکسید تیتانیوم، رنگدانه های آلی و رنگدانه های معدنی دارای خواص سطحی مختلف و نیازهای متفاوتی برای پخش کننده ها هستند. تغییر رزین یکسان ممکن است اثرات کاملاً متفاوتی در سیستمهای رنگدانههای مختلف داشته باشد - سیستمهای کربن بلک با سطح بالا معمولاً به تطابق مواد پراکنده و رزین حساستر هستند.
هنگامی که رزین تغییر می کند، محیط سطحی کل سیستم نیز تغییر می کند. پخش کننده، عامل مرطوب کننده، حلال، کف زدا و رنگدانه که در ابتدا با هم مطابقت داشتند، ممکن است همگی نیاز به ارزیابی مجدد داشته باشند. یک سیستم پراکندگی واقعاً پایدار یک رابطه تطبیقی منطقی بین پراکنده کننده، رزین و رنگدانه است.
هنگامی که همان دیسپرس کننده نتیجه کاملاً متفاوتی پس از تعویض رزین می دهد، آنچه واقعاً بر عملکرد نهایی تأثیر می گذارد، تعامل بین پراکنده، رزین و رنگدانه و سازگاری کلی سیستم است. هنگام انتخاب یک پراکنده، نوع رزین خاص، نوع رنگدانه، قطبیت سیستم، فرآیند پراکندگی و دوز باید همه به طور جامع ارزیابی شوند. هیچ "بهترین" پراکنده جهانی وجود ندارد - فقط انتخاب هایی که بهتر با سیستم خاص مطابقت دارند.