تسطیح خوب بود، فیلم صاف شد - سپس کوره پوست پرتقال تولید کرد. در اینجا چرا.

در طول پخت: حلال به تبخیر ادامه می‌دهد، ویسکوزیته فیلم افزایش می‌یابد و رزین به تدریج به هم متصل می‌شود و سخت می‌شود. همانطور که جریان پذیری سیستم کاهش می یابد، موج های سطحی جزئی که در ابتدا وجود داشتند را نمی توان به اندازه کافی اصلاح کرد - آنها در نهایت در سطح فیلم ثابت می شوند.

در حین پخت: رزین تحت واکنش های اتصال عرضی قرار می گیرد، حجم فیلم تغییر می کند و تنش داخلی به تدریج ایجاد می شود. اگر فرآیند انقباض ناهموار باشد، موجی شدن سطح ممکن است ایجاد شود و پوست پرتقال را بیشتر آشکار کند.

در طول تشکیل فیلم: اجزای مختلف با سرعت های مختلف تبخیر می شوند، توزیع افزودنی ممکن است تغییر کند و اختلاف کشش سطحی وجود دارد. این عوامل ممکن است باعث ناهماهنگی جریان موضعی شوند و از حفظ صافی یکنواخت فیلم جلوگیری کنند.

حتی اگر سطح خود پوشش خوب باشد، اگر ضخامت لایه اسپری ناهموار باشد، دمای پخت خیلی سریع افزایش می‌یابد، زمان فلاش کردن کافی نیست، یا محیط اسپری به طور قابل توجهی متفاوت است، پوست پرتقال ممکن است پس از پخت ظاهر شود.

برای پوشش های با جامد بالا: ویسکوزیته اولیه فیلم مرطوب بالاتر است، فضای تبخیر حلال کاهش می یابد و زمان تنظیم جریان کوتاه می شود. بنابراین، در حین پخت، ریزبافت تشکیل شده در حین استفاده به احتمال زیاد در فیلم پخت باقی می ماند.

پس از تکمیل برنامه: فیلم هنوز در حالت متحرک است، کشش سطحی هنوز به طور کامل تغییر نکرده است و واکنش پخت هنوز شروع نشده است. هنگامی که مرحله پخت شروع می شود - با تبخیر مداوم حلال، اتصال عرضی رزین و تنظیم تدریجی فیلم - عیوب نهفته به تدریج خود را نشان می دهند.