قطعات داخلی خودرو معمولاً در یک محیط کابین بسته هستند. پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب در تابستان، دمای محلی می تواند به میزان قابل توجهی افزایش یابد. یک فیلم پوششی که به طور معمول در دمای محیط عمل می کند ممکن است پس از ورود به یک محیط با دمای بالا، چسبندگی سطح، احساس بدتر شدن و حتی جذب گرد و غبار ایجاد کند.
بسیاری بلافاصله تصور می کنند که فیلم پوشش به طور کامل خشک نشده است. اما اگر فیلم قبلاً در دمای محیط کاملاً خشک شده باشد و پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب همچنان چسبندگی ظاهر شود، تجزیه و تحلیل باید بر روی تغییرات ساختار فیلم در دمای بالا و ثبات سیستم پوشش .
قطعات داخلی خودرو در یک محیط کابین بسته قرار دارند که در آن دمای هوا پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب در تابستان به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. یک فیلم پوششی که به طور معمول در دمای محیط عمل می کند ممکن است پس از ورود به یک محیط با دمای بالا باعث کاهش سختی سطح، نرم شدن لایه و تغییر در احساس سطح شود. بنابراین، آزمایشهای دمای محیطی که الزامات را برآورده میکنند نمیتوانند به طور کامل عملکرد مقاومت حرارتی را در استفاده واقعی نشان دهند.
سختی، مقاومت در برابر حرارت، و پایداری طولانی مدت فیلم پوشش، ارتباط نزدیکی با سیستم رزین دارد. اگر رزین در شرایط دمای بالا به راحتی نرم شود، یا اگر ساختار اتصال عرضی پایداری کافی نداشته باشد، سطح فیلم پوشش ممکن است پس از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید چسبنده شود. این امر به ویژه برای پوششهای داخلی خودرو که نیاز به تعادل انعطافپذیری و احساس سطح دارند مهم است - تعادل سیستم رزین اهمیت بیشتری دارد.
فراتر از خود رزین، برخی از اجزای کم مولکولی در فرمول ممکن است تحت دمای بالا مهاجرت کنند. هنگامی که این مواد به تدریج به سمت سطح فیلم پوشش جمع می شوند، ممکن است باعث ایجاد موارد زیر شود: احساس سطحی ضعیف، چسبندگی فیلم، جذب آسان گرد و غبار و علائم قابل مشاهده پس از پاک کردن. این نوع مشکل اغلب بلافاصله پس از استفاده آشکار نمی شود - به تدریج پس از پیری در دمای بالا ظاهر می شود.
پوششهای داخلی خودرو معمولاً نیاز به متعادل کردن تسطیح، خیس شدن، احساس سطح و دوام دارند که سیستم افزودنی را نسبتاً پیچیده میکند. اگر مواد افزودنی خاصی با سیستم رزین سازگاری کافی نداشته باشند، یا مقدار افزوده نامناسب باشد، پدیده مهاجرت یا ترشح ممکن است در محیطهای با دمای بالا رخ دهد و در نتیجه بر وضعیت سطح لایه پوشش تأثیر بگذارد. بنابراین، افزودنی ها نه تنها باید به تأثیر فوری در مرحله کاربرد توجه کنند، بلکه باید پایداری طولانی مدت را نیز در نظر گرفت.
اگر فرآیند کاربرد دارای: دمای پخت ناکافی، زمان پخت ناکافی، یک لایه بیش از حد ضخیم، یا انحراف در نسبت اختلاط باشد - همه اینها باعث پخت ناکافی داخلی فیلم پوشش می شود. در این شرایط، پس از قرار گرفتن خودرو در معرض نور خورشید با دمای بالا در تابستان، مولکولهای کوچک باقیمانده ممکن است مهاجرت کنند و مشکلاتی را تشدید کنند که در ابتدا واضح نبودند و در نهایت به صورت چسبندگی سطح ظاهر میشوند.
زیرا هنگامی که کاربرد به تازگی تکمیل شده است، فیلم پوشش عمدتاً در حالت پایدار اولیه خود قرار دارد. پس از دمای بالا پایدار: افزایش دما ← نرم شدن فیلم یا مهاجرت اجزا ← تغییر حالت سطح ← چسبندگی، جذب گرد و غبار و سایر مشکلات به تدریج ظاهر می شود. بنابراین، مقاومت حرارتی پوششهای داخلی خودرو فقط نمیتواند به ظاهر و سختی محیط فقط پس از پاشش نگاه کند - وضعیت فیلم پوشش پس از پیری در دمای بالا نیاز به توجه بیشتری دارد.
چسبناک شدن پوشش داخلی خودرو پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب تابستانی لزوماً فقط "کاملاً خشک نشده" نیست - به احتمال زیاد به مقاومت در برابر حرارت رزین، کامل بودن درمان، مهاجرت اجزای کم مولکولی در فرمولاسیون و سازگاری با افزودنی مربوط می شود.
هنگام حل این نوع مشکل، سختی اولیه نمی تواند تنها مورد توجه قرار گیرد - سیستم رزین، شرایط پخت و پایداری سیستم افزودنی در محیط های با دمای بالا باید به طور جامع ارزیابی شود، به طوری که پوشش داخلی احساس سطح خشک و پایدار را پس از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید حفظ کند.