عوامل رایج ضد کف چیست؟ انواع، قوانین انتخاب، و رفع نقص

یک خط پوشش سیم پیچ بهار گذشته به یک پرایمر اکریلیک جدید منتقل شد. در طی دو شیفت، غلطک های اپلیکاتور یک پتوی فوم قابل مشاهده را حمل می کردند، فیلم پخته شده سوراخ های سوزنی را نشان می داد و دسته رد شد. فرمول‌ساز 0.10 درصد از یک آنتی فوم استاندارد دی متیل سیلیکون را دوز کرده بود، همان محصولی که در سیستم قدیمی حلال بی‌عیب کار می‌کرد. هیچ چیز در مورد بسته کنترل فوم به خودی خود اشتباه نبود. این به سادگی با بار سورفکتانت، pH و مشخصات برشی فرمول جدید مطابقت نداشت.

اگر می‌پرسید که مواد ضد کف رایج در واقع چه هستند، ابتدا پاسخ کوتاه با جزئیات بیشتر در زیر آمده است.

تقریباً هر آنتی فوم موجود در بازار متعلق به یکی از چهار خانواده شیمی است:

• روغن های معدنی و پراکندگی موم
• آنتی فوم های سیلیکونی، از جمله دی متیل سیلیکون و انواع اصلاح شده ارگانومیک
• آنتی فوم های پلیمری بدون سیلیکون، معمولاً کوپلیمرهای بلوک EO/PO، پلیمرهای اکریلیک و استرهای پلی اتر
• محصولات تخصصی و ترکیبی ساخته شده برای یک سیستم واحد، مانند فرمولاسیون UV، pH بالا، یا فرمولاسیون تماس با غذا

انتخاب بین آنها موضوع انتخاب قوی ترین کف کش نیست. ضد کف مناسب باید به اندازه کافی ناسازگار باشد تا لایه های کف را بشکند و به اندازه کافی سازگار باشد تا فیلم بدون نقص باقی بماند. همه چیز زیر در مورد یافتن آن پنجره باریک است.

چگونه یک فیلم فوم می شکند، و چه معنایی برای انتخاب آنتی فوم دارد

فوم فقط حباب نیست. این شبکه‌ای از لایه‌های مایع نازک است که توسط مولکول‌های سورفکتانت که در سطح مشترک هوا-مایع قرار گرفته‌اند، تثبیت شده‌اند. سه نیرو آن فیلم ها را زنده نگه می دارند:

1. کشسانی سطح. هنگامی که یک فیلم کشیده می شود، سورفکتانت به سطح تازه ایجاد شده مهاجرت می کند و کشش سطحی موضعی را بازیابی می کند. این اثر Marangoni است و قوی ترین تثبیت کننده در اکثر سیستم های پوشش، جوهر و چسب است.
2. ویسکوزیته سطح. پلیمرهای محلول در آب، ضخیم‌کننده‌ها و اصلاح‌کننده‌های رئولوژی مرتبط، ویسکوزیته سطح فیلم را افزایش داده و زهکشی را کاهش می‌دهند.
3. دافعه الکترواستاتیک و فضایی بین دو فصل مشترک فیلم، به ویژه در pH بالا یا در حضور ذرات رنگدانه ریز.

آنتی فوم فقط در صورتی کار می کند که با یک یا چند مکانیسم مزاحم تداخل داشته باشد. در عمل، یک آنتی فوم فعال چهار کار را به ترتیب انجام می دهد: وارد فیلم فوم می شود، در امتداد سطح مشترک پخش می شود، لایه سورفکتانت را به صورت موضعی بی ثبات می کند، و فیلم را تا زمانی که پاره شود تخلیه می کند.

برای ورود و پخش شدن، کشش سطحی ضد کف باید کمتر از مایع کف کننده باشد. به همین دلیل است که تقریباً هر کنسانتره ضد کف حاوی یک جزء کم انرژی است: روغن سیلیکون، سیلوکسان اصلاح شده یا یک ذره موم آبگریز. روغن حامل، امولسیفایر و پرکننده آبگریز با هم تصمیم می گیرند که محصول پخش شود یا به سادگی غرق شود.

شرط دوم سخت تر است و در عمل مهم تر است: ضد کف باید در محیط نامحلول باشد. اگر حل شود دیگر ضد کف نیست و تبدیل به سورفکتانت دیگری می شود. اما حل نشدن هزینه دارد. ضد کف که بیش از حد ناسازگار است به اندازه کافی ریز پراکنده نمی شود، و همان قطراتی که کف در سطح می ترکد نیز دهانه ها، چشم ماهی ها و سوراخ هایی را در لایه خشک ایجاد می کند. هر تصمیم عملی انتخاب روی آن الاکلنگ می نشیند.

ضد کف روغن معدنی و موم

آنتی فوم های روغن معدنی قدیمی ترین خانواده هستند و از نظر حجمی همچنان پرمصرف ترین هستند. یک محصول معمولی پراکندگی ذرات آبگریز - سیلیس بخار شده، آمیدهای اسید چرب یا موم های اصلاح شده - در یک حامل روغن پارافینیک یا نفتنیک است که با یک یا دو امولسیفایر غیریونی تثبیت شده است. در سیستم های موجود در آب، آنها یا به عنوان امولسیون روغن در آب یا به عنوان یک روغن 100٪ فعال که فرمولاتور در محل خود امولسیون می کند، وارد می شود.

جایی که انواع روغن معدنی عملکرد خوبی دارند

• سیستم‌های قلیایی آب: رنگ‌های معماری، پوشش‌های کاغذی و فرمولاسیون نساجی که PH بالاتر از 8 است.
• پلیمریزاسیون امولسیونی و جابجایی لاتکس، که در آن فوم به‌جای ترکیدن به طور مداوم تولید می‌شود.
• فرآیندهایی که در آن آلودگی سیلیکونی ممنوعیت سختی دارد، مانند خطوط صافکاری خودرو و پوشش‌های الکترونیکی.
• فرمولاسیون های حساس به هزینه که در آنها یک ضد کف با طیف وسیع 0.2٪ تا 0.5٪ کافی است.

جایی که کوتاه می آیند

آنتی فوم های روغن معدنی در سیستم های براق و شفاف ضعیف هستند. قطرات روغن با ضریب شکست کمی متفاوت از بایندر می نشینند و در دوزهای بالاتر به صورت مه یا به صورت از دست دادن براقیت قابل اندازه گیری ظاهر می شوند. آنها همچنین تمایل دارند کارایی خود را تحت برش زیاد از دست بدهند، زیرا عمل مکانیکی باعث امولسیون مجدد قطرات روغن می شود و آنها توانایی پخش شدن روی سطح کف را از دست می دهند.

پایداری ذخیره سازی یکی دیگر از ملاحظات است. در دمای بالا، روغن می تواند جدا شود و روی سطح شناور شود و یک فیلم قابل مشاهده روی رنگ یا جوهر چاپ شده ایجاد کند. اگر فرآیند شما با آشفتگی بالا اجرا می‌شود و به جای سرکوب طولانی‌مدت به شکست سریع نیاز دارد، یک محصول روغن معدنی مستقیم معمولا اولین آزمایش اشتباه است.

آنتی فوم های ارگانوسیلیکن

آنتی فوم های سیلیکونی به یک دلیل بر صنعت پوشش و جوهر تسلط دارند: آنها کمترین کشش سطحی موجود را با پایداری حرارتی عالی ترکیب می کنند. یک ستون فقرات پلی دی متیل سیلوکسان دارای کشش سطحی در حدود 20 تا 21 میلی نیوتن بر متر است، در زیر آب تقریباً 72 میلی نیوتن بر متر و زیر اکثر چسب ها و حلال های آلی. همین انرژی سطحی کم دقیقاً همان چیزی است که باعث می‌شود انتشار بسیار کارآمد و کوبیدن سریع باشد.

سیلیکون پر از ذرات آبگریز

نوع اسب کار شامل یک حامل سیلیکونی دی متیل است که با سیلیس دود آبگریز بارگذاری شده است. ذرات سیلیس به قطره سطحی ناهموار و آبگریز می دهد که لایه فوم را به صورت مکانیکی سوراخ می کند - مکانیزم پل زدنی که بسیار مؤثرتر از پخش شدن به تنهایی است. این محصولات معمولاً به عنوان یک مایع 100٪ فعال یا یک امولسیون 10٪ تا 30٪ عرضه می شوند و بین 0.05٪ تا 0.3٪ در فرمول کل دوز می شوند.

خطر اصلی نقص سطح است. روغن سیلیکون رایگان که به طور کامل پراکنده نمی‌شود، می‌تواند از محل افزودن فاصله زیادی داشته باشد و دهانه‌ها، پوست پرتقال و مشکلات قابلیت پوشش مجدد ایجاد کند. در یک لایه رویی یا در هر سیستمی که مجبور به پذیرش لایه دوم است، دی متیل سیلیکون پر نشده باید با احتیاط برخورد شود.

سیلوکسان های اصلاح شده با پلی اتر

پیوند زنجیر پلی اتر بر روی ستون فقرات سیلوکسان رفتار را به طور اساسی تغییر می دهد. گروه های پلی اتر سازگاری با چسب های آلی و آب را افزایش می دهند، که کیفیت پراکندگی را بهبود می بخشد و تمایل به ایجاد عیوب سطحی را کاهش می دهد - اما راندمان ضد کف خام را نیز کاهش می دهد. بنابراین، سیلوکسان‌های اصلاح‌شده با پلی‌اتر زمانی که سیستم حساس است، زمانی که خطر نقص زیاد است و زمانی که کنترل کف متوسط ​​قابل قبول است، نوع انتخابی هستند.

این محصولات همچنین با دما رفتار متفاوتی دارند. سیلوکسان های اصلاح شده با پلی اتر یک نقطه ابری دارند. در بالای آن نامحلول می شوند و به طور ناگهانی به عنوان ضد کف بسیار مؤثرتر می شوند، اما همچنین می توانند از محلول خارج شوند و باعث ایجاد تیرگی در یک پوشش شفاف شوند. اگر دمای کاربرد شما بیش از 15 درجه سانتیگراد در سراسر خط تغییر کرد، در هر دو انتهای محدوده آزمایش کنید.

برای سیستم های آب، یک آنتی فوم سیلیکونی مبتنی بر امولسیون اغلب کاربردی ترین نقطه شروع است زیرا با هم زدن ساده پراکنده می شود و نیازی به پیش مخلوط با برش بالا ندارد.

آنتی فوم های پلیمری بدون سیلیکون

آنتی فوم های بدون سیلیکون وجود دارند زیرا بخش بزرگی از بازار به هیچ وجه نمی تواند سیلیکون را تحمل کند. خطوط OEM و پرداخت مجدد خودرو، برخی از لوازم الکترونیکی و پوشش‌های نمایشگر، لاک‌های چاپی که باید قابل پوشش مجدد باقی بمانند، و تعدادی از چسب‌های صنعتی صراحتاً آلودگی سیلوکسان را ممنوع می‌کنند. این خانواده همچنین از مکانیسم نقص ناشی از کشش سطحی به طور کامل اجتناب می کند.

شیمی بیشتر از آن چیزی است که اکثر مردم انتظار دارند. بلوک های ساختمانی رایج عبارتند از:

• کوپلیمرهای بلوک EO/PO که بسته به نسبت و پوشش انتهایی به عنوان عوامل مرطوب کننده یا کف زدا عمل می کنند.
• پلیمرهای اکریلیک با قطبیت کنترل شده، اغلب در جوهرهای آب و در سیستم های UV استفاده می شود
• استرهای پلی اتر، الکوکسیلات های الکل چرب و روغن های طبیعی اصلاح شده
• سیلیس آبگریز در یک حامل آلی بدون سیلیکون پراکنده شده است

سرعت ضربه به طور کلی کمتر از یک محصول سیلیکونی پر شده است. آنچه انواع بدون سیلیکون به خوبی انجام می دهند، سرکوب طولانی مدت و کیفیت فیلم است. از آنجایی که آنها طوری فرموله شده‌اند که نزدیک‌تر به حد سازگاری بنشینند، ریزتر پراکنده می‌شوند، مدت بیشتری معلق می‌مانند و تقریباً هیچ علامت سطحی در دوز توصیه شده باقی نمی‌گذارند.

دوز معمولاً بالاتر از سیلیکون ها است - 0.2٪ تا 1.0٪ در فرمول کل معمول است، و برخی از سیستم های جوهر تا 1.5٪ کار می کنند. همیشه حد بالایی را با یک کاهش تأیید کنید، زیرا بالاتر از یک غلظت معین، این محصولات به عنوان عوامل مرطوب کننده عمل می کنند و می توانند به جای شکستن کف، آن را تثبیت کنند. این نقطه وارونگی واقعی است و یکی از رایج ترین اشتباهات فرمولاسیونی است که روی نیمکت می بینیم.

انتخاب بر اساس سیستم: جدول مقایسه

جدول زیر انواع شیمی را که معمولاً در هر سیستم بهترین عملکرد را دارند، همراه با محدوده دوز معمولی و نقصی که باید مراقب آن بود، خلاصه می کند. محدوده دوز را به عنوان نقطه شروع برای مطالعه نردبانی در نظر بگیرید، نه به عنوان توصیه های ثابت.

پارامترهای فنی که در واقع نتیجه را تعیین می کنند

دو آنتی فوم می توانند خانواده شیمیایی یکسانی روی برچسب داشته باشند و در فرمول شما کاملاً متفاوت عمل کنند. اینها پارامترهایی هستند که ارزش درخواست از یک تامین کننده را قبل از انجام آزمایشی دارند.

یک پارامتر دیگر شایسته ذکر است: سازگاری. یک صفحه سازگاری ساده این است که ضد کف را با دو برابر دوز مورد نظر به یک نمونه کوچک اضافه کنید، آن را روی شیشه بکشید، و پس از خشک شدن کامل، آن را در زیر نور شدید بررسی کنید. اگر مه، لکه‌ها یا دهانه‌ها را با دوز دوبرابر مشاهده کردید، آن‌ها را در دوز معمولی در بستر متفاوت یا ضخامت لایه متفاوت مشاهده خواهید کرد.

کف زدایی و فوم زدایی دو کار متفاوت هستند

فرمول‌سازها اغلب از کلمات به جای هم استفاده می‌کنند، اما آزمایش‌ها چیزهای مختلف را اندازه‌گیری می‌کنند و پروفایل‌های محصول متفاوت است.

کف زدایی که گاهی به آن ناک داون می گویند، در مورد از بین بردن کف موجود است. ضریب پخش و سرعت رسیدن قطره ضد کف به سطح کف بر آن غالب است. محصولات سیلیکونی با پرکننده آبگریز قوی ترین عملکرد را در اینجا دارند.

سرکوب یا ضد کف به معنای دقیق، در وهله اول جلوگیری از تشکیل کف است. این بستگی به مدت زمانی دارد که اکتیو در انبوه پراکنده بماند و چقدر به رابط های جدید مهاجرت کند. پلیمرهای بدون سیلیکون و امولسیون های ریز پراکنده در این نقش بهتر عمل می کنند.

رتبه بالا در یک سیستم مدل تمیز وجود دارد. هنگامی که آنتی فوم را در یک رنگ یا جوهر واقعی قرار می دهید تغییر می کند، زیرا بایندرها، رنگدانه ها و اصلاح کننده های رئولوژی همه برای همان رابط هایی که آنتی فوم برای اشغال نیاز دارد با هم رقابت می کنند. به همین دلیل است که آزمون مدل به شما می‌گوید کدام شیمی را در فهرست نهایی قرار دهید، و آزمون کاربردی به شما می‌گوید کدام نمره را حفظ کنید.

تست فوم: از لیوان تا مخزن تولید

کنترل فوم یکی از معدود خواص در آزمایشگاه پوشش است که تقریباً همیشه در مقیاس نیمکت دست کم گرفته می شود. یک بشر 200 میلی لیتری با سرعت 800 دور در دقیقه نسبت به یک مخزن 2000 لیتری با یک دیسپرسر با برش بالا که با سرعت نوک یکسانی کار می کند، هوای بسیار کمتری تولید می کند. نردبان آزمون را بر اساس آن برنامه ریزی کنید.

مرحله 1: غربالگری سازگاری

نامزد را با 0.1٪، 0.3٪ و 1.0٪ به مرحله ناامید شدن اضافه کنید. فیلم ها را روی شیشه و روی بستر مورد نظر ریخته شود. پس از 24 ساعت از نظر وجود دهانه ها، چشم ماهی، مه، و هرگونه از دست دادن براقیت یا چسبندگی بررسی کنید.

مرحله 2: تست ها را تکان دهید و هم بزنید

تست لرزش مدرج سیلندر رتبه بندی سریعی از سرعت ناک داون ارائه می دهد. یک آزمایش همزدن با سرعت بالا در 2000 تا 3000 دور در دقیقه به مدت 5 دقیقه رتبه‌بندی سرکوب را نشان می‌دهد، زیرا در طول مدت آزمایش رابط جدید ایجاد می‌کند.

مرحله 3: شبیه سازی برنامه

کشش ها، استفاده از غلتک، و اسپری کردن عیوبی را نشان می دهد که آزمایش لیوان هرگز نشان نمی دهد. کاربرد اسپری به طور خاص یک لایه نازک ایجاد می کند که در آن یک قطره ضد کف ناپایدار هر بار سوراخی ایجاد می کند.

مرحله 4: آزمایش تولید با نمونه نگهداری

بلافاصله پس از تخلیه و دوباره پس از 24 ساعت نگهداری از مخزن نمونه برداری کنید. ارتفاع فوم و کیفیت فیلم باید روی هر دو اندازه گیری شود. محصولی که در روز صفر کار می کند اما در روز اول پراکندگی خود را از دست می دهد، در خط مشتری شکست خواهد خورد، نه در خط شما.

دسته آزمایشی را در شرایط ذخیره سازی مشابه با تولید نگهداری کنید. امولسیون های ضد فوم پراکندگی فیزیکی هستند و انجماد، نگهداری طولانی مدت در دمای بالای 40 درجه سانتیگراد یا چرخه های پمپاژ مکرر همگی می توانند آنها را بی ثبات کنند.

عوامل رایج ضد کف در کاربردهای خاص

پوشش های صنعتی آب

این سیستم ها سنگین ترین بار سورفکتانت را در بین هر دسته پوششی حمل می کنند، زیرا عوامل مرطوب کننده، پخش کننده ها، بسترها و ضخیم کننده های مرتبط همگی به ایجاد کف کمک می کنند. یک رویکرد دو جزئی اغلب بهترین کار را دارد: یک سیلیکون پر شده برای از بین رفتن در طول تولید، به علاوه مقدار کمی از یک پلیمر بدون سیلیکون برای سرکوب در هنگام استفاده.

کف زدا بر پایه آب DH-2277S نوع امولسیون روغن نباتی هیدروکربنی آلیفاتیک غیرسیلیکونی با زنجیره بلند. مشاهده محصول →

جوهرهای چاپ

جوهرهای مبتنی بر آب در حین پمپاژ، در مرحله پخت و در داخل ظرف جوهر کف می کنند. آلودگی سیلیکونی باعث ایجاد عیوب چاپی می شود که به سختی قابل ردیابی است، بنابراین بیشتر جوهر خانه ها در شیمی بدون سیلیکون استاندارد می شوند. کنترل دوز بیشتر از پوشش‌ها اهمیت دارد، زیرا همان محصولی که کف را از بین می‌برد، می‌تواند بر کشش سطحی و در نتیجه افزایش نقطه، لکه‌دار شدن و چسبندگی به زیرلایه تأثیر بگذارد.

چسب و درزگیر

فوم در یک چسب فقط یک مشکل پردازش نیست. هوای وارد شده سطح تماس موثر در خط اتصال را کاهش می دهد، که به صورت کاهش استحکام پوسته شدن و به صورت حفره در چسب خشک شده ظاهر می شود. روغن معدنی و انواع کوپلیمر EO/PO انتخاب های معمول در اینجا هستند، زیرا کمترین تداخل را با چسبندگی و خواص مکانیکی نهایی ایجاد می کنند.

سیستم های حلال

فوم در پوشش های حلال ماندگار کمتری دارد زیرا حلال های آلی کشش سطحی کمتری دارند و سریعتر تخلیه می شوند. هنگامی که فوم ایجاد می شود، معمولاً به دلیل بارگذاری بالای رنگدانه و سیستم پخش کننده ایجاد می شود. دوز پایین سیلیکون پر شده بدون حلال، معمولاً 0.05٪ تا 0.2٪، معمولاً کافی است.

سیستم های UV و با مواد جامد بالا

این فرمول ها آب یا حلالی برای تخلیه ندارند، بنابراین کفی که تشکیل می شود باقی می ماند. انواع اکریلیک و پلی اتر بدون سیلیکون ترجیح داده می شوند زیرا سیلیکون ها می توانند با درمان UV در سطح تداخل داشته باشند. یک علامت رایج، یک لایه چسبناک یا مه آلود پس از درمان کامل است که به راحتی به عنوان یک مشکل شروع کننده نور تشخیص اشتباه می شود.

اگر مشکل فوم به جای خیس شدن رنگدانه به بایندر بازمی گردد، ممکن است اصلاح به جای آن در مرحله پراکندگی باشد. راهنمای ما در نحوه انتخاب درجه عامل پراکنده مناسب برای پوشش ها منطق انتخاب آن بخش از فرمول را پوشش می دهد.

شیمی سیلیکون نیز مستقیماً با کنترل سطح در تعامل است. اگر از یک سیستم حاوی سیلیکون استفاده می کنید و مشکلات جریان یا لغزش را در کنار مشکلات فوم مشاهده می کنید، مقاله همراه در تسطیح آکریلات در پوشش های صنعتی توضیح می دهد که چگونه دو بسته افزودنی باید متعادل شوند.

عیب یابی عیوب مربوط به فوم

هنگامی که یک نقص فیلم ظاهر می شود، آنتی فوم اغلب اولین مظنون و گاهی اوقات اشتباه است. این جدول علائم قابل مشاهده را با علت احتمالی و اقدام اصلاحی ترسیم می کند.

یادداشت های تدارکات، ذخیره سازی و رسیدگی

آنتی فوم ها معمولاً یک خط خطی کوچک در فرمولاسیون هستند که باعث می شود به راحتی از جزئیات عملی که تصمیم می گیرند در تولید موثر باشند نادیده گرفته شوند.

• نقطه اضافه آنتی فوم های سیلیکونی زمانی که به مرحله شل شدن، پس از پراکندگی رنگدانه، جایی که برش متوسط ​​است، اضافه شوند، بهترین عملکرد را دارند. افزودن آنها در حین آسیاب می تواند امولسیون را از بین ببرد و آگلومراهای رنگدانه فعال داخل آن را دفن کند.
• رقیق سازی بسیاری از محصولات امولسیونی را می توان از قبل با آب رقیق کرد تا توزیع را بهبود بخشد، اما رقت کردن، عمر مفید را به میزان قابل توجهی کوتاه می کند. فقط آنچه را که در یک شیفت استفاده خواهید کرد رقیق کنید.
• ذخیره سازی. ظروف را بین 5 تا 35 درجه سانتیگراد نگه دارید. انجماد اغلب امولسیون ها را برای همیشه می شکند و هیچ مقدار هم زدن آنها را برمی گرداند.
• مخلوط کردن. قبل از استفاده به درام یک رول آهسته بدهید. ته نشین شدن پرکننده آبگریز طبیعی است و نقص کیفی ندارد.
• مستندات. برگه اطلاعات فنی، برگه اطلاعات ایمنی و گواهی تجزیه و تحلیل دسته ای خاص را درخواست کنید. برای بازارهای صادراتی، بیانیه نظارتی مربوط به کشور مقصد را قبل از آزمایش، نه بعد از اولین سفارش، بخواهید.

یک عادت خرید که باعث صرفه جویی در زمان می شود: دو محصول از خانواده های شیمی مختلف را به طور همزمان واجد شرایط کنید. اگر تغییر مقرراتی یا کمبود مواد اولیه یکی را برطرف کند، دومی قبلاً تأیید شده است و کار را از ابتدا شروع نمی‌کنید.

سوالات متداول

دوز معمولی برای ضد کف چیست؟

اکثر آنتی فوم های سیلیکونی بین 0.05٪ تا 0.3٪ در فرمولاسیون کل استفاده می شوند. روغن معدنی و انواع پلیمرهای بدون سیلیکون معمولاً از 0.2٪ تا 1.0٪ دارند. از انتهای پایین محدوده شروع کنید، یک نردبان را اجرا کنید و تأیید کنید که انتهای بالایی نردبان نقص سطحی ایجاد نمی کند.

آیا می توانم ضد کف را در پایان تولید به جای در زمان ترک کردن اضافه کنم؟

پس از افزودن امکان پذیر است و گاهی اوقات تنها گزینه عملی برای مخزنی است که قبلا فوم کرده است. با محصولات امولسیونی و با هم زدن متوسط ​​بهتر عمل می کند. مبادله توزیع است: محصولی که دیر اضافه می شود زمان کمتر و برش کمتری برای پراکندگی دارد، بنابراین ممکن است کف را در مخزن کنترل کند اما همچنان در طول استفاده از کار بیفتد.

چرا پس از افزودن ضد کف، کف بدتر می شود؟

دو دلیل رایج وجود دارد. اولین مورد مصرف بیش از حد است: برخی از سورفکتانت ها بیش از یک غلظت معین به عنوان تثبیت کننده کف عمل می کنند تا فوم شکن. دومی امولسیون ضعیف است، جایی که یک آنتی فوم ضعیف پراکنده شده، قطرات بزرگی را تشکیل می دهد که نقص ایجاد می کند و به طور همزمان به سطح فوم نمی رسد. هر دو با کاهش دوز و بهبود اختلاط حل می شوند.

چگونه بین سیلیکون و آنتی فوم بدون سیلیکون یکی را انتخاب کنم؟

زمانی که به سریع ترین ناک داون و کمترین دوز نیاز دارید و زمانی که سیستم سیلیکون را تحمل می کند، سیلیکون را انتخاب کنید. هنگامی که فیلم شفاف یا براق است، زمانی که پوشش باید لایه دوم را بپذیرد، زمانی که مرحله بعدی فرآیند به سیلوکسان ها حساس است، یا زمانی که کاربرد نهایی سیلیکون را به دلایل انطباق ممنوع می کند، بدون سیلیکون را انتخاب کنید.

آیا آنتی فوم بر چسبندگی یا پوشش مجدد تأثیر می گذارد؟

می تواند، و محصولات حاوی سیلیکون مقصر معمول هستند. روغن سیلیکون آزاد در طول تشکیل فیلم به سطح مهاجرت می کند و انرژی سطح را کاهش می دهد، که دقیقاً همان چیزی است که باعث می شود پوشش بعدی خیس نشود. اگر سیستمی به قابلیت پوشش مجدد نیاز دارد، دوز سیلیکون را کاهش دهید یا یک جایگزین بدون سیلیکون را در همان سطح کارایی آزمایش کنید.

چه مدت می توانم ضد کف را ذخیره کنم؟

ماندگاری معمولی 12 ماه از تاریخ تولید در ظرف باز نشده است که بین 5 تا 35 درجه سانتیگراد نگهداری می شود. امولسیون ها ممکن است کمی ته نشین شوند که طبیعی است. جدا شدن به دو لایه شفاف یا بوی قوی نشان می دهد که محصول نباید بدون آزمایش سازگاری تازه استفاده شود.

آیا می توانم دو ضد کف مختلف را با هم ترکیب کنم؟

بله، و هنگامی که یک محصول واحد نمی تواند هم شکست و هم سرکوب را ارائه دهد، ترکیب اغلب بهترین پاسخ است. یک سیلیکون پر شده را برای شکست سریع با یک پلیمر بدون سیلیکون برای سرکوب طولانی مدت با نسبتی که توسط مطالعه نردبان شما تعیین می شود، مخلوط کنید. دو امولسیون با بار یونی مخالف را بدون آزمایش قبلی با هم مخلوط نکنید - مخلوط ممکن است در درام بشکند.

چگونه می توانم بفهمم که آنتی فوم قبل از آزمایش کامل سازگار است؟

یک صفحه نمایش سه نقطه ای اجرا کنید: محصول را با نصف دوز مورد نظر، در دوز مورد نظر و دو برابر دوز مورد نظر در نمونه های جداگانه اضافه کنید، سپس فیلم ها را روی شیشه ریخته شود. پس از خشک شدن کامل، زیر نور شنی بازرسی کنید. اگر نمونه دو دوز تمیز باشد، محصول فضای سر سازگاری کافی برای تغییرات تولید عادی دارد.